Napisane przez: dzwigiuslugidzwigowe | 30/11/2011

Historia dźwigów – dźwigi osobowe i towarowe, pierwsze windy

Współczesne dźwigi i podnośniki, miały swoich protoplastów, już ponad 4tys lat temu w postaci prostych urządzeń dźwignicowych. Zostały one zastosowane w budowie piramid ok. 2690 roku p.n.e. Zasady działania dźwignic były analogiczne do zasady działania żurawia studziennego, co zostało potwierdzone przez badania współczesne, i co można znaleźć w przekazach historycznych. Następnym etapem, postępem w rozwoju dźwignic było zastosowanie energii spadku wody do ich napędu. Pierwsze takie urządzenia, wykorzystujące to zjawisko, uruchamiane przy pomocy koła łopatkowego napędzanego spadającą wodą, miały zastosowania przy podnoszeniu bram wjazdowych w pałacach i świątyniach, a także przy wyładunku towarów z łodzi i barek w portach (osobnym zagadnieniem jest jakie opakowania stosowano do tego transportu, wiemy że ciecze transportowano w amforach, bo beczki wynaleziono dopiero kilkanaście stuleci później), czy przy podnoszeniu elementów przy budowie budowli, mostów itp.

Wznoszenie wysokich budowli, to nie tylko transportowania na dużą wysokość materiałów używanych do budowy, ale też budowniczych, składających to wszystko w całość. Przewożenia ludzi budujących i nadzorujących budowę, zamiast „wdrapywania się” na miejsce, było już koniecznością. Stąd powstały pierwsze pomysły konstruowania roboczych dźwigów osobowych a zaraz potem dźwigów osobowych dla wygody i użytku możnych ówczesnego świata.

Rzymski dzwig portowy

Starożytny rzymski dźwig portowy

Technika ta upowszechniła się na terenie cesarstwa rzymskiego, gdzie nie brakowało możnych, pragnących uprzyjemnić i ułatwić sobie życie. Rzymianie znali i często stosowali dźwigi osobowe i towarowe. Urządzenia dźwigowe, dźwigi były konstruowane i budowane w pałacach patrycjuszy rzymskich a nawet w zwykłych domach czynszowych. Jednym z bardziej znanych, jest dźwig  w Pałacu Cesarza Nerona „Domus Aurea” wybudowany w 64r. n.e. Był to bardzo podobny do współczesnych wind, dźwig osobowy, wykonany z indyjskiego drewna sandałowego. Wisiał na mocnej, okrętowej linie, ślizgając się po czterech prowadnicach wykonanych z bardzo twardego drewna. Był nawet hamulec bezpieczeństwa, na wypadek zerwania się liny, którym była przymocowana do spodu kabiny solidna czworoboczna, skórzana poduszka powietrzna, o metrowej grubości. W przypadku nieszczęśliwego wypadku, czy innej katastrofy miała ona zamortyzować upadek kabiny i niebezpieczne dla życia uderzenie o ziemię i wstrząs. Windę tę poruszała siła mięśni niewolników, którzy na sygnał dzwonka obracali kołowrotem, nawijając na niego linę, zaś kolorowe znaki na linie, pokazywały, na które piętro kabina windy została już  wciągnięta. W ten sposób osoby w windzie (cesarz Neron głównie), pokonywały w pionie wysokość nawet 40m! czyli kilkanaście współczesnych pięter.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s

Kategorie

%d blogerów lubi to: